Het Blauwe uur toont in het Fries historisch en letterkundig centrum "Tresoar" te Leeuwarden tot en met 31 oktober haar 2e groepsexpositie "2e Kwartier BLAUWDRUK". 24  autonoom fotografen tonen hier oud en nieuw werk.

De expositie is een onderdeel van satellietprogramma van de fotomanifestatie Noorderlicht, een groot internationaal  fotofestival in het Fries museum en blokhuispoort en met meer dan 15 satellietprogramma's verspreidt over de gehele stad.

Ter gelegenheid hiervan heeft het Blauwe uur Aloys Ginjaar gevraagd om een fotografenavond op 12 oktober in Tresoar te organiseren.

De fotografenavond is een informele avond waar jong en oud, autonoom en journalistiek, analoog en digitaal samen komen om over het vak en andere zaken te praten, het werk te tonen en te bespreken. Het initiatief voor deze informele en altijd gezellige avonden is indertijd in 2000 genomen door Aloys Ginjaar, die het evenement met veel plezier organiseert.  

Om deze avond te combineren met het bezichtigen van het festival, zal de "fotografenavond" om 16:00 in Tresoar aanvangen, zodat vooraf extra uitstapjes aan het Fries museum en andere locaties mogelijk zijn.

TOT ZIENS op 12 oktober!

Aanmelden voor deze avond/middag: info@hetblauweuur.nl

meer informatie:

www.hetblauweuur.nl

www.fotografenavond.nl

www.noorderlicht.com

www.tresoar.nl

Op 4 september tot 31 oktober is in Tresoar te Leeuwarden onze expositie 2e Kwartier BLAUWDRUK te zien. 24 autonome fotografen tonen hier oud en nieuw werk. De expositie is een onderdeel van het satelliet programma tijdens het Noorderlicht Fotofestival Zie hier het werk van:

Aleksander Willemse, Bastiaan Koot,  Edwin Janssen, Els Dekker, Helena van der Enden ,Jan Dijkshoorn , Jarg Woldhuis, Jef Bosman , John van der Linden, Lucien Meye, Marjo Alberts , Marjolein de Rijk, Mike Harris , Monique van der Mije , Nienke de Vos , Nina Kopp , Petra Dorenstouter, Petra van der Veer , Petra van Velzen , Rianne van Duijnhoven , Sanne Thunnissen , Saskia Koen, Sonja de Ridder , Quintalle Nix 

Naast de expositie wordt ook een krant uitgebracht, waar alle fotografen aan het woord komen om het e.e.a. over hun werk toe te lichten. Deze krant is gratis mee te nemen op de diverse lokaties van het Noorderlicht festival. 

Op zondag 5 september om 14:00 wordt de expositie geopend met een gezellige informele borrel. Daar zullen de aanwezige fotografen graag u het een en ander over hun werk aan u toelichten.

Hou ook de website in de gaten, want er wordt druk gewerkt aan neven activiteiten tijdens de expositie.

voor openingstijden: www.Tresoar.nl

voor meer over het festival: www.noorderlicht.com

Zoals sommigen al weten, is het Blauwe Uur de afgelopen periode druk bezig geweest om een goede locatie te vinden voor Noorderlicht , en dat viel niet mee! En, we hadden het dan ook al bijna opgegeven tot dit langs kwam…

We hebben een expositie ruimte weten te bemachtigen in Leeuwarden; het Fries Historisch en Letterkundig Centrum. (http://www.tresoar.nl/).

De expositie valt onder het satelliet programma van Noorderlicht, en wordt opgenomen in het algemene programma. Het thema van dit jaar "actuele ontwikkelingen in de niet-westerse wereld, in beeld gebracht door niet-westerse en westerse fotografen"

We hebben al veel aanmeldingen van fotografen die hieraan mee willen doen. De definitieve lijst wordt volgende week bekend gemaakt. vanaf dan zal er hier op site meer te lezen zijn.

De opening van Noorderlicht is op 4 september en duurt tot en met 31 oktober 2010.

Hierbij alvast een tipje van de sluier, onze nieuwe lokatie. Er is nog een hoop aan te doen, maar we hebben als streefdatum zo rond 1 juni a.s. de lokatie middels een borrel te openen. We proberen vanaf deze opening dan op vast dagen een van ons aanwezig te laten zijn. Welke dagen dat zullen zijn, wordt t.z.t. hier op de site bekend gemaakt.

Vanaf deze periode zal ook het e.e.a. bekend worden gemaakt over het gebruik/huur van de studio ruimte. We proberen deze ook z.s.m. op rit te hebben, maar dat zal nog wel even op zich laten wachten, voor deze deze echt gereed is. Maar we doen ons best om ook dit snel in orde te hebben.

Zondag 2 mei j.l. was de laatste expositiedag van SCHIJNGESTALTEN. En daarmee is de eerste expositievan het blauwe uur afgerond. In combinatie met een drankje hebben de deelnemers hun werk opgehaald. Het is fijn om horen en te merken dat zowel de bezoekers als de deelnemers het als een prettige expositie en fijne dynamiek hebben ervaren. We hebben ons vooraf maar al te goed gerealiseerd dat we deze expositie erg snel hebben georganiseerd, en daarmee in sommige zaken nog altijd een even duidelijk standpunten konden innemen. Waardoor er natuurlijk punten van kritiek zijn.

Wij, Petra, Monique en Sonja, hebben het organiseren zelf als prettig ervaren, en zijn nu zeker gemotiveerd om het blauwe uur verder te laten ontwikkelen. Nieuwe plannen worden alweer gemaakt, en de eerste grote beslissing is daar reeds in genomen. De volgende expositie is vanuit onze eigen lokatie!

We hebben geluk gehad, maar we hebben ons eerste thuis bemachtigd. We zijn nu nog druk bezig met opbouwen en inrichten. Maar zodra het pand een globale vorm heeft gekregen, zullen we snel de deuren openen.

Deze nieuwe lokatie biedt ons studio-ruimte, expositie-ruimte en daarnaast nog kantoor/werk ruimte waar ook evt. workshops of andere activiteiten gehouden kunnen worden.

Meer informatie en foto’s zullen we z.s.m. op de weblog zetten.

Manufactured Landscapes
aanvang 19:30

Geplaatst door Ronald Simons op 11-10-2007 11:41 – Bron: FilmTotaal

Regie: Jennifer Baichwal | Cast: Edward Burtynsky e.a. | Speelduur: 80 minuten | Jaar: 2006

In onze constante zoektocht naar vooruitgang eigend de mens zich natuurlijke landschappen toe en vervormt die tot industrixeble, gefabriceerde landschappen: een moedwillige creatie in naam van de ontwikkeling van onze eigen soort. De Canadese fotograaf Edward Burtynsky legt zich al jarenlang toe op het vastleggen van somber stemmende overblijfselen van onze zucht naar vooruitgang: gexebxploiteerde kolenmijnen, vervuilde rivieren, bergen van onbruikbare computeronderdelen, olievelden en immense fabriekshallen.

De documentaire Manufactured Landscapes volgt Burtynsky gedurende een werkbezoek in Azixeb. Met name China is als lage lonenland dat relatief laat industrialiseerde een uitgelezen plek om artificixeble landschappen vast te leggen. Zo varen er dagelijks enorme schepen de Chinese havens binnen met gerecycled materiaal vanuit de hele wereld, waarna een container vol computeronderdelen met schroevendraaiers tot op het laatste minuscule onderdeeltje uit elkaar worden geprutst en op enorme bergen belanden. En in die bergen is Burtynsky gexefnteresseerd.

Regisseur Baichwal laat zien hoe de fotograaf werkt, hoe hij over zijn werk vertelt en ze interviewt sporadisch een van de geportretteerde personen. De fotox92s nemen de centrale plaats in en hebben vooral esthetische, maar geen hoogwaardig kunstzinnige waarde. Burtynsky benadert zijn onderwerpen niet kritisch, maar plat en populair. Al geeft de fotograaf in nietzeggende monoloogjes wel enkele opzetjes, haalt hij met zijn werk de angel uit de door hemzelf opgeroepen milieu- en sociale problematiek. Waar Al Gore met An Inconvenient Truth een bewustwording crexeberde over de staat van de planeet xe9n opriep tot actie, werpt Burtynsky geen schuldvraag op.

De Canadees toont de destructie van onze planeet op een zo esthetisch mogelijk wijze en geeft in een slotwoord aan dat het industrialisatieprobleem geen simpele kwestie van goed of fout is. In dit bedenkelijke, overgesimplificeerd betoog stelt de fotograaf dat het probleem van industrialisatie en modernisering een heel andere manier van denken vergt. Platitudes als deze zijn door de hele documentaire vervlochten en geven in combinatie met de platte fotografie en het algemene gebrek aan dwingende actualiteit deze documentaire iets overbodigs. Ze maken Manufactured Landscapes slechts interessant voor liefhebbers van het werk van Edward Burtynsky.

xa9 FilmTotaal 2010

Regiseur:    Sonja Wyss
Genre:    drama
Tijdsduur:    70 minuten
Jaar:    2008
Website:    winterstilte

Aanvang:   19:30 u

De sfeer in x91Winterstilte’ is koud en stil. De prachtige besneeuwde, Zwitserse landschappen spreken tot de verbeelding. Er wordt niet gepraat in deze film van de, van oorsprong Zwitserse Sonja Wyss. De sfeer en de symboliek moeten voor zich spreken. En dat doen ze ook, woorden zijn daarbij overbodig. Synchronie is een belangrijk thema in deze film. De vier jonge meisjes die hun vader zijn verloren voeren hun dagelijkse werkzaamheden uit zoals ze dat altijd doen: gelijkmatig. Alsof ze een bepaalde muziek horen en op de maat
van de muziek het deeg kneden, en het garen oprollen. Prachtig gespeeld door deze vier actrices, maar vooral ook bijzonder goed geregisseerd en mooi gefilmd.

De meisjes zijn zo katholiek opgevoed, de enige keren dat we hun stemmen horen zijn de momenten dat ze aan het bidden zijn of aan het zingen. De liefde voor de zusjes onderling is heel sterk en dat helpt hen het verdriet van hun overleden vader te verwerken. De sfeer in huis verandert ook, na het overlijden van de vader. Ze blijven hun dagelijkse routine, in hetzelfde ritme uitvoeren, maar er lijkt een soort spanning in de lucht te hangen, veroorzaakt door de hertemannen. De meisjes blijken dan ook niet zo braaf en katholiek te zijn als ze op het eerste oog lijken. Er zit een hoop symboliek in de film. De uil, die voor het gezin alleen herkenbaar is aan de haarballen die hij uitspuugt, staat voor de wijsheid. En er is een nar, die steeds in beeld is, maar die onzichtbaar is voor de personages in de film. Het mooie aan symboliek is, dat de regisseur wel een betekenis heeft met deze beelden, maar dat de kijkers ze ook kunnen interpreteren zoals ze zelf
willen.

Sonja Wyss heeft met x91Winterstilte’ een waar kunstwerk afgeleverd met prachtige landschappen in de sneeuw en mooie symboliek. Het gevoel dat ontstaat na deze film is wel een beetje dubbel. Er wordt niet in gesproken, de beelden zijn zo synchroon en ritmisch dat het woord x91saai’ al snel genoemd is. Toch is x91Winterstilte’ niet saai, het is alleen een film waar over nagepraat moet worden en waarvan je meer moet weten voor je het kunt waarderen.

(foto’s Mike Harris)

Vrijdag 16 april was het eindelijk zo ver. Onze eerste expositie is een feit. Onder het genot van een drankje is de expositie "het eerste kwartier: SCHIJNGESTALTE" geopend.

We hadden het gehoopt, en gelukkig ook uitgekomen, er was een gezellige sfeer en goede opkomst. Waarvan een hoop bekende, maar ook nieuwe gezichten. Er is veel feed-back aan ons gegeven met betrekking tot dit initiatief; hoe dingen beter kunnen, waar onduidelijkheden zijn, maar als eerste allen positief. Wat voor ons een steuntje in de rug is, voor het vervolg. Want dat is nu heel duidelijk, er komt een vervolg. 

Komende weken staan diverse activiteiten gepland, waaraan je als bezoeker mee kan doen. Dus mocht je niet op de opening zijn geweest. Dan loont het zeker de moeite om langs te komen, kijk voor meer informatie hierover: SCHIJNGESTALTEN

(foto’s Petra Dorenstouter)

Het is bijna zo ver. Het werk is aangeleverd, en we stoeien gezamenlijk met de inrichting. En alles blijkt toch weer anders te zijn als dat we vooraf dachten, maar ook dat hoort erbij. We hebben al aardig wat reacties gehad van mensen die bij de opening a.s. vrijdag langs komen. Dus hopelijk wordt het een gezellige avond. Een ding hebben we gedrie-en nu al geleerd, we vinden dit erg leuk om te doen! En onze samenwerking gaat ook goed. Op alle fronten is deze expositie een ware try-out. Naar aanleiding van deze expositie verwachten we ook onze vorm, doelstelling en ons plan voor vervolg verder vorm te kunnen geven.

Wordt vervolgt………